Mijn zoontje van zes wilde een paar dagen geleden perse winnen met iets. Hij moest en zou de meeste visjes hebben. Ik vroeg hem wat er zou gebeuren als hij alle visjes had. ‘Dan heb ik echt gewonnen.’. ‘En kan je dan nog vissen met iemand?’. Toen was het even stil.. ‘Nee he?’, was zijn antwoord.

Groeien is een illusie. Daar kan de oerknal een mooi licht op werpen.

In een college van de Universiteit van Nederland legde een sterrenkundige uit dat op het moment van de oerknal (een fractie daarna) alle materie, alles zoals wij dat kennen, ons hele universum, in een grapefruit paste. Ik vond het opmerkelijk dat wij dus allemaal onderdeel zijn van dezelfde grapefruit. 

Het is op de schaal van een grapefruit namelijk heel raar wanneer een onderdeel van de grapefruit meer van de grapefruit wil hebben. Als dat slaagt, en hij alles heeft, is het nog steeds dezelfde grapefruit. En de andere onderdelen zijn er ook nog steeds. De grapefruit is niet veranderd. Er kan nooit meer grapefruit komen. 

Groei kan een gevolg zijn omdat je iets doet waar veel mensen op zitten te wachten. Je verplaatst dan dingen van ene kant van de grapefruit naar de andere. Of herschikt de grapefruit van binnen zodat het beter aansluit bij wat nodig is. Er komt echter nooit meer grapefruit.

Als groei een doel op zich wordt, dan gaat het niet meer om het verplaatsen of herschikken. Het gaat om hebben. In mijn ogen een externe manier om te proberen iets op te lossen dat je alleen van binnen kunt vinden. Als je namelijk de hele grapefruit ‘hebt’, dan is dat gevoel er nog steeds. En dan zit je daar. Met je grapefruit. Nog steeds zonder vervulling.

Als je genoegen schept in het herschikken van grapefruit, dan kan het best zijn dat je onderneming groeit. Omdat veel mensen de herschikking wel mooi vinden. Dat is dan zo. En als ze het zat zijn of de situatie vraagt iets anders, dan krimp je weer. Of je gaat de grapefruit anders herschikken naar iets wat op dat moment wel nodig is.

De illusie van groei als levensvervulling heeft onze planeet en samenleving al aardig ontwricht. Ons stukje grapefruit is inmiddels zo herschikt dat het richting onleefbaar begint te gaan in de toekomst.

Wellicht is het tijd om de grapefruit als canvas te gaan zien om gewoon mooie dingen te gaan doen voor elkaar. Een inclusieve en verbonden grapefruit.